Fine Art & Herinnering — Moeder en Dochter
Kunst die verder leeft
Kunst die een herinnering vasthoudt, rust brengt in huis en de stilte rond mentale gezondheid zachtjes helpt openbreken.
The Legacy Collection
Schilderijen die een ruimte ankeren en warmte brengen
Twee Generaties
Het levenswerk van Annemieke Blokhorst, voortgezet en omarmd door haar dochter Florijn.
Sadiq Betekent Vriend
Iemand die dichtbij blijft. Een blijvende band in tastbare kunst op linnen en museumkwaliteit papier.
20% Naar MIND
Geen marketingkreet, maar de reden van bestaan. CBF-erkende steun voor mentale gezondheid.
“Sadiq betekent vriend.
Iemand die dichtbij blijft.”
In het Nederlands is het tevens de familienaam van oprichter Florijn Vriend.
Twee generaties kunstenaars, één voortlevende verbinding
Studio Sadiq ontstond na het verlies van mijn moeder, Annemieke Blokhorst. Zij was een begenadigd kunstenaar die met haar gelaagde olieverven en warme textuur ruimtes tot rust kon brengen. Haar overlijden liet een grote leegte achter, maar ook een indrukwekkend oeuvre dat het verdiende om te blijven leven.
Haar werk vormt vandaag de Legacy Collection. Als psycholoog van achtergrond en jarenlang werkzaam in vastgoedontwikkeling, wist ik hoe sterk onze omgeving ons welzijn bepaalt. Kunst is daarin geen decoratie, maar een anker: een plek voor troost, bezinning en een goed gesprek.
In mijn eigen verdriet vond ik zelf ook het schilderen terug — zonder regels of fouten, puur om iets echts te maken. Zo ontstonden de Confetti Collection en Drift Collection, die nu zij aan zij hangen met het werk van mijn moeder.
Elk werk draagt betekenis
Twee generaties, twin-schilderijen en schilderijen met een ziel — over herinnering, verbinding, verlies en een nieuw begin. Vind het werk dat bij jou past, en de betekenis die erbij hoort.
Het verhaal van Sadiq
Waar de kunst van Studio Sadiq begon
Studio Sadiq begon niet met de vraag welk schilderij mooi zou staan aan de muur. Het begon met een verhaal dat niet mocht verdwijnen. Een deel van de kunst is gemaakt door mijn moeder, Annemieke. Een ander deel is van mij. Haar werk draagt een verleden. Mijn werk groeit daaruit verder. Samen vertellen ze iets over herinnering, verbinding en over de dingen die soms moeilijk uit te leggen zijn. Sadiq betekent vriend. Iemand die dichtbij blijft. Iemand bij wie je niet alles hoeft uit te leggen om begrepen te worden. Dat is wat ik hoop dat deze kunst kan zijn in een huis: niet alleen iets moois om naar te kijken, maar iets dat je bijblijft.
Het verhaal van Florijn
Hoe verlies een nieuwe manier van kijken bracht
Na het verlies van mijn moeder ben ik anders naar kunst gaan kijken. Niet als iets dat alleen een lege muur vult, maar als iets dat een herinnering vasthoudt. Een gevoel. Een moment dat je nog niet helemaal achter je hebt. Een periode die je soms nog wilt vasthouden. Studio Sadiq is ontstaan vanuit die behoefte om te maken. Om vorm te geven aan iets dat soms geen duidelijke woorden heeft. Werk van mijn moeder, maar ook vanuit mijn eigen behoefte om te schilderen. Hier hangen haar schilderijen en die van mij naast elkaar. Niet omdat ze hetzelfde zijn, maar omdat ze bij hetzelfde verhaal horen: dat wat belangrijk is, mag blijven bestaan. Misschien vind je een werk dat ook iets bij jou thuis mag achterlaten.
Het verhaal van Annemieke
Kunst vanuit gevoel, niet vanuit perfectie
Mijn moeder Annemieke maakte kunst vanuit gevoel. Ze schilderde niet om iets perfect te maken. Ze schilderde om iets echt te maken. Nu vormt haar werk de Legacy Collection van Studio Sadiq. Schilderijen met een eigen hand, een eigen energie en een eigen geschiedenis. Werk dat ooit in haar atelier ontstond en nu opnieuw een plek mag krijgen in iemands huis. Dat vind ik bijzonder. Omdat kunst niet stopt waar het hangt. Het gaat verder in de mensen die ernaar kijken en in alles wat het bij hen oproept. Met iedere aankoop gaat twintig procent van de omzet van Studio Sadiq naar MIND. Zo draagt haar werk nog steeds iets bij.
Kunst die verder leeft
Sommige dingen mogen verder leven
Sommige dingen wil je niet alleen bewaren. Je wilt dat ze verder leven. Een schilderij van Studio Sadiq is niet gemaakt om ergens stil te verdwijnen. Het mag een plek krijgen waar het wordt gezien. Waar het onderdeel wordt van een ochtend, een gesprek, een nieuw huis of een herinnering die dichtbij mag blijven. De kunst van Annemieke leeft voort naast mijn eigen werk. Niet als een terugblik, maar als iets dat nog steeds in beweging is. Daarom bestaat Studio Sadiq.
Alle verhalen op een rij
Moeder en dochter: hetzelfde beeld
Eén beeld, twee plekken, één gedeelde herinnering
Een moeder en een dochter delen vaak meer dan woorden kunnen uitleggen. Een blik. Een manier van lachen. Een herinnering die voor allebei iets anders betekent, maar toch hetzelfde voelt. Daarom kan één schilderij soms precies genoeg zeggen. Hetzelfde werk, in twee formaten. Een grotere versie bij de één. Een kleinere versie bij de ander. Twee eigen huizen, twee eigen levens, maar aan allebei de muren hetzelfde beeld. Niet als kopie. Als klein teken van: dit delen we.
Moeder en zoon: hetzelfde beeld
Een verbinding die geen woorden nodig heeft
Niet alles tussen een moeder en zoon hoeft hardop gezegd te worden. Soms zit het in de gewone dingen. In er zijn. In weten dat er iemand achter je staat. In een beeld dat je herkent, zelfs als het in een ander huis hangt. Met één schilderij in twee formaten krijgt dat iets tastbaars. Een groot werk bij haar. Een kleiner werk bij hem. Of precies andersom. Twee muren. Hetzelfde beeld. Een verbinding die geen uitleg nodig heeft.
Vader en dochter: hetzelfde beeld
Stil maar sterk: één werk voor twee muren
Sommige banden zijn stil, maar sterk. Een vader en dochter hoeven niet altijd dezelfde woorden te gebruiken om elkaar te begrijpen. Soms is één klein gebaar genoeg om te zeggen: ik zie je, ik ben trots op je, ik ben er. Eenzelfde schilderij op twee plekken kan zo'n gebaar zijn. Eén groter werk voor de ene muur. Eén kleiner werk voor de andere. Niet zozeer een gelijke, maar een beeld dat blijft terugkomen in het dagelijks leven. Eén werk. Twee formaten. Een verhaal dat doorgaat.
Vader en zoon: hetzelfde beeld
Twee plekken, steeds hetzelfde beeld
Er zijn dingen die een vader en zoon met elkaar delen zonder er veel woorden aan te geven. Een manier van kijken. Een grap die niemand anders begrijpt. Een herinnering. Of gewoon het gevoel dat je bij elkaar hoort, ook als het leven je naar verschillende plekken brengt. Dit is hetzelfde schilderij in twee formaten. Eén voor hem. Eén voor jou. Of andersom. Twee eigen plekken, maar iedere keer dat je kijkt, herken je hetzelfde beeld. Omdat sommige verbindingen niet luid hoeven te zijn om te blijven.
Grootouder en kleinkind: hetzelfde beeld
Wat een grootouder zonder woorden doorgeeft
Een grootouder geeft vaak meer door dan verhalen. Een manier van kijken naar het leven. Een gevoel van thuis. Een plek waar je altijd welkom bent. Met één schilderij in twee formaten wordt dat iets wat je kunt zien. Een groter werk bij oma of opa. Een kleiner werk bij een kleinkind. Hetzelfde beeld, maar ieder beleeft het op een eigen moment en op een eigen plek. Voor nu. Voor later. Voor alles wat je zonder woorden aan elkaar doorgeeft.
Twee generaties: één beeld
Een geschenk dat mee mag groeien
Sommige geschenken zijn niet alleen voor vandaag. Ze krijgen betekenis omdat ze mee mogen groeien. Omdat ze ergens blijven hangen terwijl levens veranderen, huizen veranderen en kinderen groter worden. Eén schilderij in een groot en klein formaat kan zo'n geschenk zijn. Hetzelfde beeld bij twee mensen die iets delen. Een ouder en kind. Een grootouder en kleinkind. Of twee mensen die altijd een eigen plek in elkaars verhaal houden. Niet twee losse werken. Eén beeld dat op twee plekken verder leeft.
Twin-schilderijen: één verhaal op twee plekken
Twee schilderijen, één gedicht, één band
Deze twee schilderijen horen bij elkaar. Niet omdat ze hetzelfde zijn, maar omdat ze samen iets vertellen wat ieder werk alleen niet kan maken. Op het ene schilderij staat de eerste helft van een gedicht. Op het andere schilderij staat het vervolg. Jij houdt één deel. Iemand die belangrijk voor je is, krijgt het andere. De werken hangen op verschillende plekken, maar het verhaal blijft verbonden. Twee schilderijen. Eén gedicht. Eén band die zichtbaar mag zijn.
Twin-schilderijen: Er zijn voor elkaar
Een dankjewel dat op twee plekken blijft
Sommige mensen waren er op een moment dat je hen echt nodig had. Niet met grote woorden. Gewoon door dichtbij te blijven. Door te luisteren. Door niet weg te gaan. Daarom bestaat dit twin-schilderij uit twee werken en één gedicht. Het gedicht is verdeeld over de twee schilderijen. Op het ene werk begint het verhaal. Op het andere krijgt het een antwoord. Zo geef je niet zomaar een kunstwerk, maar een dankjewel dat op twee plekken blijft bestaan. Eén deel bij jou. Eén deel bij iemand die voor jou belangrijk is.
Twin-schilderijen: Een stille band
Zichtbaar maken wat niet altijd zichtbaar is
Niet alles wat verbonden is, woont in hetzelfde huis. Sommige mensen zijn een vaste plek in je leven, ook wanneer je niet altijd ziet. Ook wanneer de afstand groter wordt of je anders loopt, de dagen veranderen. Deze twin-schilderijen maken die band zichtbaar. Bij ieder werk hoort een deel van een gedicht. Los heeft het een eigen betekenis. Samen vertellen de twee helften hoe bijzonder het is als iemand een vaste plek in je leven houdt. Het ene schilderij blijft bij jou. Het andere geef je aan iemand die belangrijk voor je is. Twee werken. Eén stille band die zichtbaar mag worden.
Twin-schilderijen: Ook op afstand
Dichtbij blijven, ook op afstand
Een belangrijk persoon hoeft niet altijd dichtbij te wonen om dichtbij te blijven voelen. Soms is één klein teken genoeg. Iets aan de muur dat zegt: ik denk aan je. Ik draag mee wat we delen. Jij hebt een plek in mijn leven. Deze twee schilderijen vormen samen één gedicht. Het gedicht staat niet op één plek, maar is verdeeld over beide werken. Daardoor krijgt ieder schilderij een eigen verhaal. En zodra je weet dat de andere helft ergens anders hangt, voel je dat ze samen één geheel vormen.
Twin-schilderijen: Voor wie bij je hoort
Voor de mensen die je niet hoeft uit te leggen
Er zijn mensen die je niet hoeft uit te leggen. Bij wie je jezelf kunt zijn. Met wie stiltes niet ongemakkelijk zijn. Die je kent zoals je bent, ook wanneer je zelf nog niet goed weet wat je voelt. Voor die band zijn deze twin-schilderijen gemaakt. Twee werken die bij elkaar horen. Op allebei staat een deel van hetzelfde gedicht. Het ene werk houdt je zelf. Het andere geef je door. Zo wordt kunst meer dan iets moois voor aan de muur. Het wordt een deel van jullie verhaal.
Een schilderijverhaal: Wanneer alles verandert
Voor de tussenruimte waar alles verandert
Sommige jaren verdelen je leven ongemerkt in tweeën. Er is hoe alles vroeger voelde. En er is wat daarna kwam. Soms is dat nieuw. Soms spannend. Soms doet het pijn om te merken dat je nog niet weet hoe je verder moet. Dat is geen zwakte. Dat is wat verandering met een mens kan doen. Dit schilderij is gemaakt voor die tussenruimte. Voor het moment waarop het oude niet helemaal past en het nieuwe nog niet duidelijk is. Niet om alles op te lossen. Wel als een herinnering dat iets nieuws langzaam vorm mag krijgen.
Een schilderijverhaal: De ruimte tussen toen en nu
Niet alles hoeft meteen begrepen
Er zijn momenten waarop je terugkijkt en denkt: een jaar geleden zag mijn leven er anders uit. Misschien veranderde er iets waar je niet om vroeg. Misschien koos je zelf een richting. Misschien weet je alleen dat je niet meer precies bent waar je vroeger was. Dat kan verwarrend zijn. Spannend. Soms ook pijnlijk. Dit schilderij gaat over de ruimte tussen toen en nu. Over niet alles hoeven begrijpen. Over stap voor stap wennen aan wat verandert. En over het stille vertrouwen dat er, hoe langzaam ook, weer iets lichter kan ontstaan.
Een schilderijverhaal: Wanneer het weer lichter wordt
Over dat eerste beetje licht
Niet alles wat zwaar voelt, blijft voor altijd zwaar. Soms merk je het pas achteraf. Er komt weer lucht in een ruimte. Je ziet een kleur die je lange tijd niet zag. Een ochtend voelt iets minder zwaar. Een klein moment geeft je weer zin om vooruit te kijken. Dit schilderij gaat over dat eerste beetje licht. Niet omdat alles dan meteen goed is. Maar omdat er weer ruimte ontstaat voor iets nieuws. Voor adem. Voor kleur. Voor een toekomst die misschien nog onbekend is, maar niet meer alleen donker voelt.
Een schilderijverhaal: Het mag er zijn
Een plek waar gevoelens mogen bestaan
Er zijn gevoelens die je niet meteen kunt oplossen. Soms is er verdriet. Soms twijfel. Soms een onrust die je niet goed kunt aanwijzen. Je hoeft niet altijd direct te weten wat je ermee moet. Dit schilderij is geen antwoord op alles. Het is eerder een plek waar iets even mag bestaan. Zonder dat het meteen weg moet. Zonder dat het mooier gemaakt hoeft te worden. Kunst kan soms zeggen: ik zie dat dit er is. En misschien is dat, voor nu, al genoeg.
Een schilderijverhaal: Opnieuw beginnen
Een nieuw begin groeit langzaam, laag voor laag
Opnieuw beginnen ziet er niet altijd uit als een groot nieuw hoofdstuk. Soms begint het met een kleine beslissing. Een andere route naar huis. Een kamer die je opnieuw inricht. Een ochtend waarop je merkt dat je weer iets meer ruimte in jezelf voelt. Dit schilderij gaat over die beweging. Over opnieuw leren kijken naar wat voor je ligt. Over de moed om niet alles al te weten, maar wel verder te gaan. Misschien is een nieuw begin niet één groot moment. Misschien groeit het langzaam, laag voor laag.
“Kunst is een plek zonder regels of fouten; alleen de vrijheid om iets echts te maken.”
Als opgeleid psycholoog werkte ik jarenlang in corporate real estate. Dag in, dag uit onderzocht ik hoe onze fysieke omgeving bepaalt hoe we denken, ons voelen en ons tot elkaar verhouden. Een kale kantoorruimte of een leeg huis kan koud aanvoelen; de juiste kunst verandert de energie in een kamer onmiddellijk.
Toen mijn moeder Annemieke overleed, kreeg die zoektocht een diepe, persoonlijke lading. Kunst werd mijn houvast en de manier om haar nalatenschap een blijvende plek te geven.
Met Studio Sadiq breng ik kunst, psychologie en menselijke verbinding samen. Zodat een schilderij niet zomaar iets aan de muur is, maar een rustpunt dat uitnodigt tot openheid en gesprek.
Impact: 20% van alle omzet gaat naar MIND
Ter nagedachtenis aan het leven en werk van Annemieke doneert Studio Sadiq structureel 20% van alle inkomsten aan MIND: een CBF-erkend Nederlands goed doel voor mentale gezondheid.
Dit is geen marketingbadge of tijdelijke campagne. Het is het fundament onder waarom Studio Sadiq bestaat. Haar kunst stopt niet bij haar overlijden. Het draagt bij aan een toekomst waarin hulp mensen eerder bereikt, en waarin de stilte rond psychische kwetsbaarheid zachtjes doorbroken wordt.
Misschien vind je een werk dat ook iets bij jou thuis mag achterlaten.
Originele doeken en fine art prints die warmte brengen, verhalen vasthouden en bijdragen aan mentale openheid.
Veilige verzending in stevige kokers en lijsten • 20% donatie aan Stichting MIND